AKCAM Taner
De Armeense genocide. Een reconstructie (vertaling van A Shameful Act : The Armenian Genocide and the Question of Turkish Responsibility - 2006)
Pb, 528 pp. Bibliografische noten, bibliografie. Studie gebaseerd op archiefonderzoek. De genocide (Armeense kwestie) staat voor de moorden op ca. één miljoen Armeniërs, die in 1915-1917 gepleegd werden in het Ottomaanse Rijk ten tijde van het regime van de Jonge Turken. Westerse historici, alsmede verschillende Turkse historici, o.a. Taner Akçam, Fatma Muge Gocek en Halil Berktay, zijn het over het algemeen eens dat er een genocide was. Anderen houden het bij een deportatie, waarbij nog vaak een etnische zuivering wordt erkend. Turkije ontkent de genocide en tracht internationaal de erkenning ervan tegen te houden. Een aantal wetenschappers stelt dat te weinig bewijs is gevonden. Zolang deze kwestie niet is uitgeklaard, vormt zij naar onze mening een obstakel voor de toetreding van Turkije tot de EU. In 1919 stelde het Britse ministerie van BuZ: "Er is niet één Turk die kan begrijpen dat een Turk opgehangen moet worden omdat hij christenen heeft vermoord." (313) Belangrijk werk!

Samenvatting
'In de discussies die over dit onderwerp gevoerd gaan worden zal dit briljante boek een belangrijke plaats innemen.' Orhan Pamuk Duizenden en duizenden documenten heeft de Turkse historicus Taner Akçam bestudeerd. Minutieus is hij op zoek gegaan naar de bewijzen voor de genocide op een miljoen Armeniërs, die plaatsvond in het Ottomaans-Turkse Rijk ten tijde van het regime van de Jong Turken (1915-1917). In het grote, aaneengesloten nieuwe Turkse rijk, waarin alleen Turkssprekende volkeren verenigd zouden zijn, was geen plaats voor de (christelijke) Armeniërs. In februari en maart 1915 werden zo'n 200.000 Armeense militairen ontwapend en aan dwangarbeid onderworpen. Vervolgens werd in de nacht van 24 april 1915 de Armeense intelligentsia opgepakt en vermoord. Hierna kwam een enorme deportatiebeweging op gang. Onder het mom van evacuatie en hervestiging werden duizenden Armeense burgers verdreven naar wat nu Syrië en Irak is. Zij werden blootgesteld aan zware mishandeling, verkrachting en uithongering. Slechts weinigen hebben de massale deportatie overleefd. Taner Akçam, die als eerste Turkse historicus openlijk het woord genocide heeft gebruikt, komt in dit boek tot de conclusie dat de massamoord geen bijproduct van de Eerste Wereldoorlog was, zoals altijd door Turkije is beweerd, maar dat er sprake is geweest van een centraal georganiseerde vervolging en vernietiging van de Armeense minderheid. Tot op de dag van vandaag wordt deze zwarte bladzijde uit de Turkse geschiedenis ontkend. Maar ook in de westerse wereld is pas in de laatste decennia het besef doorgedrongen dat zich 25 jaar voor de Holocaust een enorm drama heeft voltrokken. 'Akçam is een van de eerste Turkse historici die de bronnen gebruikten om voorbij de extremen van anti-Turkse propaganda en Turks-nationalistische ontkenning te komen.' - Michiel Leezenberg in NRC Handelsblad: 'Akçam is de eerste Turkse historicus die het woord 'genocide' in het openbaar gebruikt.' - The New York Times: 'Akçams boek is het standaardwerk over dit onderwerp.' - Erik Jan Zürcher: 'Van alle historici die de toedracht van de Armeense genocide hebben onderzocht is hij de belangrijkste.' - The Atlantic Monthly: 'Uitstekend onderzoek, indrukwekkende studie.' - Philadelphia Daily News: Taner Akçam (1953) is socioloog en historicus. In 1976 werd hij tot tien jaar gevangenisstraf veroordeeld vanwege zijn bijdrage aan de oprichting van een links studentenblad. Via een zelfgegraven tunnel wist hij uit de gevangenis te ontsnappen. Hij vluchtte naar Duitsland waar hij politiek asiel kreeg. Sinds kort doceert hij aan de University of Minnesota. In 1999 verscheen de Turkse uitgave van dit oorspronkelijk in het Duits geschreven boek.

Unavailable