Voor een niet-theoretische analyse van trustvorming en transnationale ondernemingsstructuren kan men tot eind de jaren zestig in België eigenlijk alleen terecht bij Pierre Joye, notoir communist en jarenlang hoofdredacteur van De Rode Vaan. Zijn analyses waren gevreesd omdat ze gebaseerd waren op onweerlegbaar feitenmateriaal. Joye vertrekt steeds vanuit de basisstructuren: aandeelhouderschap, raden van beheer, cross ownership, ... het schaakbord van de macht. In feite gaan deze analyses terug op de aanklachten in de jaren 30 tegen de collusie van politieke mandaten en mandaten in vennootschappen. Zowel links (via Le Peuple) als uiterst rechts (Rex) had daarmee electoraal garen  gesponnen.

In de opeenvolging van zijn werken (pers - Congo - trusts in België - de kerk en de sociale beweging) zit een onwrikbare logica, die tot op de dag van vandaag actueel blijft. Het economische bouwwerk kan enkel overeind blijven indien de grondstoffenstroom vanuit de kolonie kan verzekerd worden. Parallel daaraan is de 'main mise' op de pers (vandaag geldt die stelling voor de gehele mediasector en vooral de televisiestations), die de publieke opinie en de perceptie van de werkelijkheid moet sturen, een constante.

Voor hun sociologische analyses konden Joye en Lewin, met wie Joye nauw samenwerkte, voortbouwen op het baanbrekende werk van Chlepner, die in 1956 het referentiewerk 'Cent ans d'Histoire Sociale en Belgique' publiceerde.

copyright MERS 20060218