De onafhankelijkheid van Congo op 30 juni 1960 en de chaotische toestanden die erop volgden, bracht een boekenstroom op gang. De verantwoordelijkheid voor de slechte afloop werd vaak in het communistische kamp gelegd. De echte reden voor de moeilijkheden - de Katangese afscheiding, gesteund door de Union Minière en leidende Belgische kringen, die ervoor zorgde dat de centrale regering van Congo (Lumumba) zonder budgettaire middelen kwam te zitten - werd slechts door enkele auteurs belicht. Omdat Lumumba de nationale eenheid bleef nastreven en dus wel de secessie van Katanga moest bestrijden, om Congo economisch leefbaar te houden, diende hij te worden geneutraliseerd/geëlimineerd/geliquideeerd/vermoord. Dat gebeurde dan ook op 17 januari 1961. De moord op Lumumba, Okito en Mpolo werd een maand lang geheim gehouden. Op 13 februari 1961 blokletterde L'Echo du Katanga "Lumumba est mort. Justice est faite!" De moord werd in de schoenen geschoven van anonieme dorpelingen. De eliminatie van Lumumba heeft gevolgen tot op vandaag. Niet alleen voor Congo, maar ook voor België. Want de ware toedracht achterhalen en de verantwoordelijken aanduiden, betekent meteen de ontmaskering van de machtsmechanismen die achter een democratische façade schuilgaan.